Autor: redakcja

Koniec świata wg Majów



#2 Co z tym kalendarzem?

Co z tym kalendarzem?
Kalendarz Majów Fot: Madman2001/CC-BY-SA
«»

Niewątpliwie olbrzymim osiągnięciem cywilizacji Majów jest ich zdolność obliczania czasu. Nie mając do dyspozycji żadnych znanych współcześnie precyzyjnych przyrządów, potrafili wyliczyć obieg ziemi wokół Słońca ze zdumiewającą dokładnością, nawet do tysięcznych miejsc po przecinku. Stworzyli dokładny kalendarz zaćmień Słońca i Księżyca. Odnalezione na ścianach ich budowli inskrypcje dotyczą wydarzeń i dat sięgających kilkaset milionów lat wstecz. Obecna wiedza o kalendarzu pochodzi z częściowo odczytanych zapisów na płaskorzeźbach i stelach, ale też z zachowanych dokumentów zwanych kodeksami. Najważniejszym z nich jest tzw. Kodeks drezdeński, który zawiera daty zaćmień Księżyca i Słońca.
Ważne daty Majowie zapisywali jako liczbę dni, które upłynęły od daty początkowej. Jest to tzw. Długa Rachuba. Początek Długiej Rachuby określono współcześnie na rok 3114 p.n.e. - data ta miała podobną funkcję co narodziny Chrystusa w kalendarzu chrześcijańskim.
U Majów jeden dzień to 'kin'. 20 kin to uinal, 18 uinal to tun, 20 tun to katun, a 20 katun to baktun. Jeden baktun to w takim razie 144 000 dni. W dacie początkowej liczba baktunów określona jest jako 13. Dzień 21 grudnia 2012 roku n.e. zamyka kolejny, trzynasty cykl baktun i część wyznawców teorii spiskowych uważa, że data ta stanowić będzie koniec świata.
Mimo to badacze zgodnie twierdzą, że rok 2012 nie miał dla Majów żadnego szczególnego znaczenia. Układ gwiazd 21 grudnia nie jest w żaden sposób wyjątkowy i w ciągu ostatnich kilkuset lat powtarzał się już trzykrotnie. Również wypadające tego dnia przesilenie zimowe nie pełniło żadnej funkcji u Majów.




Zobacz też




planetescape.pl
Kup teraz

Najtańsze bilety
w sieci

Rezerwuj

Zarezerwuj
pokój

Szybko! Tanio!
Bez haczyków!



strzałka do góry